خدمات رساني عراقي ها به زائران امامان معصوم(ع) همه ساله با صحنه هاي عجيبي و شگفت آوري همراه است كه نمي توان تفسير منطقي براي آن ارائه كرد.

به گزارش ابنا ـ هزاران نفر از زائران مرقد حضرت امام حسن عسكري(ع) براي احياي مراسم سالگرد شهادت اين امام وارد شهر سامراء شده اند و هزاران نفر نيز با پاي پياده در راه شهر مقدس سامراء هستند و

اداره محلي اين شهر يك اتاق عملياتي براي تامين امنيت زائران و ارائه خدمات به آن ها تشكيل داده است و علاوه بر اين نيروهاي امنيتي نيز در طول جاده بغداد به سامراء و اغلب محله هاي مسكوني اين شهر مستقرند.

شيعيان و عاشقان اهل بيت(ع) در عراق كه در ايام محرم الحرام و اربعين حسيني به زائران پياده حرمين مطهر حضرت اباعبدالله الحسين(ع) و حضرت عباس(ع) خدمت رساني كردند در مسير حركت زائران پياده حرم مطهر امام حسن عسكري نيز مستقر شده و از آنان پذيرايي مي كنند.

خدمات رساني عراقي ها به زائران امامان معصوم(ع) همه ساله با صحنه هاي عجيبي و شگفت آوري همراه است كه نمي توان تفسير منطقي براي آن ارائه كرد.

در بسياري از اين صحنه ها نشانه هاي فقر پيداست و آنان هرچه دارند در راه اهل بيت(ع) مي دهند.

يك نمونه از اين صحنه ها، تصاوير يك جوان عراقي در مسير حركت زائران به سامراء است كه باوجود اينكه دست هاي وي قطع شده در خدمت رساني به زائران امام يازدهم شيعيان تلاش مي كنند.
اين كودكان حتي اجازه نمي دهند، زائران امام حسين (ع) خم شوند و كفش هايشان را درآورند بلكه خود خم مي شوند و كفش ها را تميز مي كنند. آن ها حتي كفش هاي پارچه اي را كه نمي توان واكس زد، با آب مي شويند.

روزهاي آغازين ماه ربيع الاول يادآور شهادت امام حسن عسكري(ع) يازدهمين پيشواي شيعيان جهان است، امام همامي كه با فشار، آزار و اذيت شديد عباسيان كوشيد تا ارتباط خود را با پيروان و شيعيان حفظ كند و جانشين به حق خود امام زمان (عج) را به مردم آن روزگار بشناساند.

امام حسن عسكري(ع) در 232 هجري قمري در شهر مدينه ديده به جهان گشود و در كودكي از پدر بزرگوارش امام هادي(ع) دهمين پيشواي شيعيان سيره پيامبر(ص) و ائمههء معصومين(ع) را فراگرفت و در چنين محيط معنوي، ايشان رشد و پرورش يافت و به مقام امامت رسيد.

كنيههء امام حسن عسكري(ع) «ابومحمد» است كه با لقب هاي ديگر مانند هادي، خالص، زكي، سراج، تقي و عسكري نيز شناخته مي شوند كه هر يك از آن ها، نشانه اي از كمالات وجودي آن حضرت محسوب مي شود. «عسكري» از مشهور ترين لقب هاي ايشان است. عسكر نام محله اي در شهر سامرا بود كه خلفاي عباسي، امام حسن عسكري (ع) و پدرش امام هادي(ع) را به اين منطقه آورده بودند تا بهتر بتوانند آن ها را كنترل نمايند و زير نظر داشته باشند.

زماني كه امام هادي(ع) در 254 هجري قمري در 40 سالگي به وسيلههء خليفههء عباسي «المعتز» در شهر سامرا به شهادت رسيد، امامت 6 سالههء امام حسن عسكري (ع) آغاز شد.

امام هادي(ع) دربارههء فرزندش امام حسن عسكري(ع) مي فرمايد: «فرزندم ابو محمد، اصيل ترين چهرههء خاندان نبوت و استوار ترين حجت (خدا) است. او بزرگِ فرزندانم و جانشين من است و امامت و احكام به سوي او بازمي گردد.»

صقر بن ابي دُلف مي گويد از امام هادي(ع) شنيدم كه فرمود: «امام بعد از من، حسن است و بعد از حسن، پسرش قائم است، كسي كه زمين را پر از قسط و عدل مي كند، همانطور كه از جور و ظلم پر شده باشد.»

ابوبكر فهفكي مي گويد: «امام هادي(ع) به من نوشت: پسرم ابو محمد حسن عسكري(ع) ميان افراد و خاندان پيامبر (ص) از نظر خلقت، صحيح ترين فرد و از نظر منطق و استدلال، استوار ترين آنان است و او ارشد فرزندان من مي باشد و جانشين من خواهد بود و سلسلههء امامت و احكام به او منتهي مي شود. پس آنچه از من مي پرسيدي از او بپرس و آنچه به آن نيازمندي، نزد اوست.»

امامت كوتاه امام حسن عسكري(ع) از دوره هاي سخت زندگي آن امام به شمار مي رفت. خلفاي بني عباس همواره امامان معصوم (ع) را مانعي براي دستيابي به خواسته هاي نامشروع خود مي دانستند، از اين رو فشارهاي زيادي بر امامان و پيروان آن ها وارد مي كردند.

فشارهاي خلفاي بني عباس در دورههء امامت امام حسن عسكري(ع) بر اين امام بزرگوار و ياران ايشان افزايش يافته بود كه مي توان به 2 ويژگي مهم در اين ارتباط اشاره كرد: ويژگي نخست قدرت يافتن شيعيان در اين دوره و ديگري مسالههء مهدويت است.

پيروان امام حسن عسكري(ع) به دليل روشنگري ها و آموزش هاي آن حضرت، روز به روز آگاه تر و منسجم تر شده و قدرت مي گرفتند. براين پايه مسلمانان به تدريج به ماهيت حكومت بني عباس و نامشروع بودن آن، همانند حكومت بني اميه پي مي بردند. خلفاي بني عباس از قدرت گرفتن شيعيان در هراس بودند و به همين دليل اعتراض هاي آن ها را به شدت سركوب مي كردند.

مسالههء مهدويت نيز عامل ديگري بود كه حكومت بني عباس عرصه را بر امام يازدهم و ياران ايشان تنگ مي كردند. خلفاي عباسي برپايه روايت معتبر به خوبي مي دانستند، از امام حسن عسكري(ع) فرزندي به دنيا خواهد آمد كه بساط ظلم و جور را برخواهد چيد و او قائم آل محمد(عج) است. از اين رو به طور پيوسته، شرايط خانههء آن امام همام را زير نظر داشتند كه اگر فرزندي متولد شد، او را از ميان ببرند.

حاكمان بني عباس افرادي را كه مي خواستند با امام حسن عسكري(ع) ارتباط برقرار كنند، شكنجه مي كردند و به زندان مي انداختند. از اين رو دوستداران و پيروان امام حسن عسكري(ع) به سختي مي توانستند با امام يازدهم خود تماس و ارتباط برقرار كنند.

روشنگري امام حسن عسكري(ع) در ميان مردم و پافشاري آن حضرت در راه حق و عدالت سبب كينه توزي و شدت عمل خلفاي بني عباس شد. از همين رو، آن امام بزرگوار را بار ها زنداني كردند.

پيشواي يازدهم شيعيان، در فضاي خفقان و استبداد، همواره با تدبير و درايت در برابر حاكمان ظالم عباسي، ايستادگي كرد و براي حفظ اسلام اصيل و شيعيان، سختي هاي زيادي را به جان خريد.

امام حسن عسكري(ع) وظيفههء امامت خود را در روشنگري و بيداري مردم و آشنايي آن ها با اسلام واقعي در آن شرايط سخت انجام داد. ايشان نمايندگاني را از شخصيت هاي برجستههء شيعه در شهرهاي مختلف منصوب كرد تا ارتباط وي با پيروان و شيعيان به طور كامل گسسته نشود. ابراهيم بن عبده نمايندههء امام در نيشابور و احمد بن اسحاق بن عبدالله قمي اشعري نماينههء ايشان در قم بود.

ايشان در نامه اي به ابوالحسن علي بن حسين بن موسي مشهور به ابن بابويه قمي مي فرمايد: «... بر تو باد كه صبر و شكيبايي ورزي و منتظر فرج باشي، همانا پيامبر(ص) فرمودند: بر ترين اعمال امت من، انتظار فرج است. پيوسته شيعيان ما در حزن و اندوه خواهند بود تا فرزندم امام قائم(ع) ظاهر شود، همان كه پيامبر (ص) بشارت داد، زمين را از قسط و عدل پر مي كند، همچنان كه از ظلم و جور پر شده است. اي بزرگمرد و مورد اعتماد من، صبر پيشه كن و شيعههء مرا به صبر فرمان ده، همانا زمين از آن خداست كه بزرگان خود را وارث آن مي سازد و سرانجام نيكو براي پرهيزكاران است...»

معتمد عباسي كه با زنداني و كنترل كردن آن امام بزرگوار نتوانسته بود به هدف خود برسد، از اين رو در پي قتل آن حضرت برآمد. اين خليفههء عباسي به صورت مخفيانه و به وسيلههء ماموران خود در 260 هجري قمري، امام حسن عسكري (ع) را مسموم كرد و به شهادت رساند.

پس از اين اتفاق، خلفاي عباسي سعي كردند تا شهادت آن حضرت را به صورت مرگ طبيعي جلوه دهند، ولي خبر شهادت ايشان به سرعت در شهر سامرا پيچيد. جمعيت بسياري از مردم در تشييع آن حضرت شركت كردند و بنابر روايت هاي معتبر، حضرت حجت بن الحسن العسكري(عج) بر پيكر پدرش امام حسن عسكري(ع) نماز خواند.