خوشا به حال آن دسته هاي عزاداري كه با آن ناله ها، به دعاي او رحمتي نصيبشان شود كه خداوند متعال فرمود: «و رحمة ربّك خير ممّا يجمعون». «فعلي الأطائب من اهل بيت محمد وعلي صلي الله عليهما و الهما فليبك الباكون»
به گزارش «شيعه نيوز» آيت الله وحيد خراساني به مناسبت فرارسيدن سالروز شهادت امام جعفر صادق عليه السلام مطالبي را ايراد فرمودند كه متن ان شرح زير است :
غرض از آفرينش عالم و آدم، معرفت و عبادت خداوندي است كه آيات علم و قدرت و حكمت بي انتهاي او در تمام كائنات نمايان است و نظم حاكم بر جهان از تركيب يك ذره تا هزاران كهكشان گواه وحدانيت او است و بعثت تمام انبيا براي اين است كه عقل آدمي را به علم، و اراده او را به ايمان، و روح او را به مكارم اخلاق، و اعمال او را به خير و صلاح هدايت كنند و نظامي قائم به قسط و عدل با اجراي احكام خداوندي كه آسمان و زمين را به عدل به پا داشته به وجود آورند و آن غرض از خلقت و آن هدف از بعثت به وجود كسي ميسر شد كه اصول و فروع اسلام را كه حاصل رسالت فرستادگان خدا از آدم تا خاتم است از مبدأ تا معاد و از طهارت تا ديات به بشريّت آموخت، و آفاق افكار را به انوار علم و حكمت كتاب و سنّت منوّر كرد.
عامّه و خاصّه به علم و اجابت دعاء او كه دو علامت امامت است اعتراف كردند و اعلام علماي اسلام شهادت دادند كه آنچه بشر به علم آن تا روز قيامت محتاج است در كتاب او است. خاتم انبياء او را صادق ناميد و اسم او به روايت امام زين العابدين (عليه السلام) نزد اهل آسمان صادق است. خداوندي كه فرموده «يا ايّها الذين آمنوا اتقوا الله و كونوا مع الصّادقين» چنين صادقي را حجّت خود قرار داده است.
ابن شهرآشوب در مناقب و قطب راوندي در خرائج از مفضّل بن عمر روايت كردند كه: «با أبي عبدالله جعفر بن محمّد (عليه السلام) مي رفتيم، به زني برخورديم كه گاوي مرده در مقابلش بود، و آن زن و كودكانش گريه مي كردند. آن حضرت از سبب گريه آن زن و طفلانش پرسيد. گفت: اين حيوان وسيله معيشت من و طفلانم بود، و اكنون در كار خود متحيّرم كه چه كنم؟ فرمود: مي خواهي خدا او را براي تو زنده كند؟ آن زن گفت: آيا با اين مصيبت مرا مسخره مي كني؟ دعائي خواند و پاي خود را به آن حيوان زد، گاو به سرعت سرپا ايستاد، آن زن گفت: به پروردگار كعبه، او عيسي بن مريم است. آن حضرت به ميان مردم رفت تا كسي او را نشناسد.
كسي كه از قدمش اعجاز نـفس عيسي ظاهر مي شود و نـفسش حيات ابد به آدميت مي بخشد و مذهبش صراط مستقيمي است كه انبيا و مرسلين و شهدا و صدّيقين و عباد الله الصّالحين به آن متنعمند، روز شهادتش روز مصيبت اسلام و مسلمين است. وظيفه كساني كه مشرف به شرف مذهب جعفري هستند آن است كه در روز شهادت آن حضرت به پا خيزند، و در هيئات عزاداري به شوق زيارت آن قبر ويرانه كه كنز مخفي خدا در آن آرميده، بر سر و سينه زنند و به ناله هاي جانسوز به ياد آن امام مظلوم و پيكر مسموم و مرقد مهدوم، مشمول دعاي آن حضرت شوند كه فرمود: اللّهم ارحم الصّرخة التي كانت لنا.
خوشا به حال آن دسته هاي عزاداري كه با آن ناله ها، به دعاي او رحمتي نصيبشان شود كه خداوند متعال فرمود: «و رحمة ربّك خير ممّا يجمعون». «فعلي الأطائب من اهل بيت محمد وعلي صلي الله عليهما و الهما فليبك الباكون». انا لله و انا اليه راجعون.