در واقع اين كارشناسان بر اين عقيده اند كه ماجراي اعدام آيت الله نمر مانند ماجراي به شهادت رساندن شهيد «حسن شحاته» خواهد شد يعني به عامل اصلي سقوط حكومت آل سعود تبديل خواهد شد.
به گزارش شيعه آنلاين، 15 شعبان سال گذشته يعني در سالروز ميلاد مبارك منجي عالم بشريت، حضرت وليعصر عجل الله تعالي فرجه الشريف تعدادي از نيروهاي سلفي مصر با حمله به منزل شهيد «حسن شحاته»، بعد از به آتش كشيدن منزلش، وي به همراه سه تن ديگر از شيعيان مصر را به وقيحانه ترين شكل ممكن به شهادت رسانده و سپس پيكرشان را در خيابان هاي شهر بر زمين كشيدند و مورد اهانت قرار دادند.
انتشار خبر و تصاوير شهادت شهيد شحاته و دوستانش، افكار عمومي جهان را تكان داد زيرا همگان به وحشيانه و حيواني بودن حادثه اي كه رخ داده بود اذعان داشتند. آن اتفاق در دوران حكومت «محمد مرسي» رئيس جمهور بركنار شده اخوان المسلمين رخ داد.
متأسفانه مرسي و ديگر دولتمردان وقت مصر، در آن ماجرا موضع سكوت اتخاذ كرده و براي شناسايي عاملان آن جنايت ضد انساني، كوچك ترين اقدام يا دستوري صادر نكردند.
كارشناسان مسائل سياسي مصر بر اين عقيده بوده اند كه سكوت رئيس جمهور وقت مصر و يارانش در قبال جنايت به شهادت رساندن شهيد شحاته و سه نفر ديگر، نشان دهنده رضايت آنان از اين مسأله بوده بخصوص اينكه آنها دل خوشي از شيعيان مصر نداشته و آنان را خطري براي دولت خود مي دانستند.
بلافاصله چند روز بعد از شهادت شهيد شحاته، اعتراضات شهروندان مصري كه انقلاب دوم ناميده شد، عليه دولت مرسي آغاز شد كه در نهايت به سقوط دولت او منجر گرديد.
اما در حادثه اي ديگر كه كمي به جنايت مصر شباهت دارد، نيروهاي امنيتي رژيم ديكتاتوري آل سعود حدود سه سال پيش بعد از تحت تعقيب قرار دادن خودروي آيت الله شيخ «نمر باقر النمر»، به سمت وي شليك كرده و موجب زخمي شدن وي و به شهادت رسيدن راننده اش شدند.
بعد از آن بلافاصله آيت الله نمر را ربوده و به محل نامعلومي منتقل كردند. چند روز بعد مشخص شد كه پس از درمان فوري وي در يكي از بيمارستان هاي نظامي شرق عربستان، او را به زندان مركزي رياض پايتخت سعودي منتقل كرده اند. از مدتي بعد هم انواع شكنجه هاي بدني و روحي - رواني بر روي آيت الله نمر آغاز شد.
اكنون و بعد از گذشت حدود سه سال از ماجراي ربودن آيت الله نمر، شنيده شده كه يكي از دادگاه هاي سعودي بعد از چند جلسه محاكمه ناعادلانه او، وي را به اعدام محكوم كرده است.
در پي انتشار خبر صدور حكم اعدام براي آيت الله نمر، موجي از اعتراضات از سوي شيعيان عربستان و ديگر كشورهاي جهان عليه آل سعود بر افروخته شد. حتي برخي مراجع تقليد شيعه نيز با صدور بيانيه هاي جداگانه اي ضمن انتقاد از صدور چنين حكمي، نسبت به اعدام آيت الله نمر هشدار دادند.
در مورد اينكه آيا آل سعود حكم اعدام آيت الله نمر را اجرا خواهد كرد يا خير، اخبار و اطلاعات دقيقي در دست نيست اما بدون شك مي توان پيش بيني كرد كه در صورت تحقق اين امر، به منزله جرقه اي در انبار مواد منفجره خواهد بود.
كارشناسان مسائل سياسي عربستان و جهان عرب پيش بيني كرده اند، در صورت اعدام آيت الله نمر، ابتدا شيعيان شهرهاي شيعه نشين در شرق عربستان و سپس ديگر شهرها موجي از اعتراضات را عليه آل سعود به راه مي اندازند و روز به روز بر دامنه اعتراضات افزوده خواهد شد كه در نهايت به سقوط رژيم آل سعود منجر مي شود.
در واقع اين كارشناسان بر اين عقيده اند كه ماجراي اعدام آيت الله نمر مانند ماجراي به شهادت رساندن شهيد «حسن شحاته» خواهد شد يعني به عامل اصلي سقوط حكومت آل سعود تبديل خواهد شد.
انتشار خبر و تصاوير شهادت شهيد شحاته و دوستانش، افكار عمومي جهان را تكان داد زيرا همگان به وحشيانه و حيواني بودن حادثه اي كه رخ داده بود اذعان داشتند. آن اتفاق در دوران حكومت «محمد مرسي» رئيس جمهور بركنار شده اخوان المسلمين رخ داد.
متأسفانه مرسي و ديگر دولتمردان وقت مصر، در آن ماجرا موضع سكوت اتخاذ كرده و براي شناسايي عاملان آن جنايت ضد انساني، كوچك ترين اقدام يا دستوري صادر نكردند.
كارشناسان مسائل سياسي مصر بر اين عقيده بوده اند كه سكوت رئيس جمهور وقت مصر و يارانش در قبال جنايت به شهادت رساندن شهيد شحاته و سه نفر ديگر، نشان دهنده رضايت آنان از اين مسأله بوده بخصوص اينكه آنها دل خوشي از شيعيان مصر نداشته و آنان را خطري براي دولت خود مي دانستند.
بلافاصله چند روز بعد از شهادت شهيد شحاته، اعتراضات شهروندان مصري كه انقلاب دوم ناميده شد، عليه دولت مرسي آغاز شد كه در نهايت به سقوط دولت او منجر گرديد.
اما در حادثه اي ديگر كه كمي به جنايت مصر شباهت دارد، نيروهاي امنيتي رژيم ديكتاتوري آل سعود حدود سه سال پيش بعد از تحت تعقيب قرار دادن خودروي آيت الله شيخ «نمر باقر النمر»، به سمت وي شليك كرده و موجب زخمي شدن وي و به شهادت رسيدن راننده اش شدند.بعد از آن بلافاصله آيت الله نمر را ربوده و به محل نامعلومي منتقل كردند. چند روز بعد مشخص شد كه پس از درمان فوري وي در يكي از بيمارستان هاي نظامي شرق عربستان، او را به زندان مركزي رياض پايتخت سعودي منتقل كرده اند. از مدتي بعد هم انواع شكنجه هاي بدني و روحي - رواني بر روي آيت الله نمر آغاز شد.
اكنون و بعد از گذشت حدود سه سال از ماجراي ربودن آيت الله نمر، شنيده شده كه يكي از دادگاه هاي سعودي بعد از چند جلسه محاكمه ناعادلانه او، وي را به اعدام محكوم كرده است.
در پي انتشار خبر صدور حكم اعدام براي آيت الله نمر، موجي از اعتراضات از سوي شيعيان عربستان و ديگر كشورهاي جهان عليه آل سعود بر افروخته شد. حتي برخي مراجع تقليد شيعه نيز با صدور بيانيه هاي جداگانه اي ضمن انتقاد از صدور چنين حكمي، نسبت به اعدام آيت الله نمر هشدار دادند.
در مورد اينكه آيا آل سعود حكم اعدام آيت الله نمر را اجرا خواهد كرد يا خير، اخبار و اطلاعات دقيقي در دست نيست اما بدون شك مي توان پيش بيني كرد كه در صورت تحقق اين امر، به منزله جرقه اي در انبار مواد منفجره خواهد بود.
كارشناسان مسائل سياسي عربستان و جهان عرب پيش بيني كرده اند، در صورت اعدام آيت الله نمر، ابتدا شيعيان شهرهاي شيعه نشين در شرق عربستان و سپس ديگر شهرها موجي از اعتراضات را عليه آل سعود به راه مي اندازند و روز به روز بر دامنه اعتراضات افزوده خواهد شد كه در نهايت به سقوط رژيم آل سعود منجر مي شود.
در واقع اين كارشناسان بر اين عقيده اند كه ماجراي اعدام آيت الله نمر مانند ماجراي به شهادت رساندن شهيد «حسن شحاته» خواهد شد يعني به عامل اصلي سقوط حكومت آل سعود تبديل خواهد شد.
ارسال خبر به دیگران
ارسال با پيامک
ارسال با واتس آپ
ارسال از طريق لاين
وسيعلم الذين ظلموا لي منقلب ينقلبون