2024 March 29 - جمعه 10 فروردين 1403
دفاع امیر المومنین سلام الله علیه از خلافت بر حق خود
کد مطلب: ١٥٠٨١ تاریخ انتشار: ٠٩ بهمن ١٤٠٠ - ١٩:٢٤ تعداد بازدید: 947
خارج فقه الحکومه » فقه
دفاع امیر المومنین سلام الله علیه از خلافت بر حق خود

جلسه پنجاه و دوم 09 / 11/ 1400

 بسم الله الرحمن الرحیم

جلسه پنجاه و دوم  09 / 11/ 1400

موضوع:  دفاع امیر المومنین سلام الله علیه از خلافت بر حق خود

اللهم صل علی محمدٍ وآل محمد وعجل فرجهم اعوذ بالله من الشیطان الرجیم بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین و هو خیر ناصر و معین الحمدلله والصلاة علی رسول الله وعلی آله آل الله لاسیما علی مولانا بقیة الله واللعن الدائم علی اعدائهم اعداء الله إلی یوم لقاء الله، وَ أُفَوِّضُ أَمْری إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصیرٌ بِالْعِباد حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکیل‏ نِعْمَ الْمَوْلى‏ وَ نِعْمَ النَّصیر

پرسش:

یکی از عزیزان سوال کرده که در خطبه 241 نهج البلاغه امیر المؤمنین می فرماید « وَ مُوَرِّثُکُمْ أَمْرَهُ» این را توضیح بفرمایید.

پاسخ:

«وَ اللَّهُ مُسْتَأْدِیکُمْ شُکْرَهُ وَ مُوَرِّثُکُمْ أَمْرَهُ وَ مُمْهِلُکُمْ فِی‏ مِضْمَارٍ مَحْدُودٍ [مَمْدُودٍ] لِتَتَنَازَعُوا سَبَقَه...»

این جا بحث، بحث جهاد است.

«و من کلام له (علیه السلام) یحث به أصحابه على الجهاد»

‏ نهج البلاغة (للصبحی صالح)؛ نویسنده: شریف الرضى، محمد بن حسین، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص359، خطبه 241

می خواهد بگوید مسئله ی حرکت از شما برای جهاد دست شما است؛ یعنی اگر حرکت کنید، اقدام کنید با دشمن بجنگید.

«أَبَى اللَّهُ أَنْ یُجْرِیَ الْأَشْیَاءَ إِلَّا بِأَسْبَابِهَا»

منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة و تکملة منهاج البراعة (خوئى)؛ هاشمى خویى، میرزا حبیب الله/ حسن زاده آملى، حسن و کمرهاى، محمد باقر، 21جلد، مکتبة الإسلامیة - تهران، چاپ: چهارم، 1400 ق، ج‏17، ص272

(وَأَنْ لَیسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَى)

و اینکه برای انسان بهره‌ای جز سعی و کوشش او نیست.

سوره نجم (53): آیه39

هرکجا  کلمه ی امر آمد، مراد از امر که خلافت نیست. این جا کاملا با توجه به قبل و بعدش بحث امر جهاد را خدای عالم به عهده شما گذاشته است و لذا امیر المؤمنین (سلام الله علیه) در بیش از بیست جای نهج البلاغه خلافت به حق خودش را مطرح کرده است.

«إِنَّمَا الْأَئِمَّةُ قُوَّامُ اللَّهِ عَلَى خَلْقِهِ وَ عُرَفَاؤُهُ عَلَى عِبَادِه‏»

نهج البلاغة (للصبحی صالح)؛ نویسنده: شریف الرضى، محمد بن حسین، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص212

«آل النبی (علیه الصلاة و السلام) ‏هُمْ مَوْضِعُ سِرِّهِ 2- وَ لَجَأُ أَمْرِهِ 3- وَ عَیْبَةُ عِلْمِهِ 4- وَ مَوْئِلُ حُکْمِهِ 5- وَ کُهُوفُ کُتُبِهِ 6- وَ جِبَالُ دِینِهِ 7- بِهِمْ أَقَامَ انْحِنَاءَ ظَهْرِهِ 8- وَ أَذْهَبَ ارْتِعَادَ فَرَائِصِه‏ 9- لَا یُقَاسُ بِآلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه واله وسلم) مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ أَحَدٌ 10- هُمْ أَسَاسُ الدِّینِ وَ 11- عِمَادُ الْیَقِین»‏

نهج البلاغة (للصبحی صالح)؛ نویسنده: شریف الرضى، محمد بن حسین، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص47  

این ها همه دلالت می کند بحث خلافت حضرت امیر در نهج البلاغه خیلی مفصل است.

«وَلَهُمْ خَصَائِصُ‏ حَقِ‏ الْوِلَایَة»

اهل بیت (علیهم السلام) خصوصیت حق ولایت به نام این ها رقم خورده است.

«وَ فِیهِمُ الْوَصِیَّةُ وَ الْوِرَاثَةُ»

وصیت پیغمبر به اهل بیت بوده وارث پیغمبر اهل بیت بودند.

«لَا یُقَاسُ بِآلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه واله وسلم) مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ أَحَدٌ»

نهج البلاغة (للصبحی صالح)؛ نویسنده: شریف الرضى، محمد بن حسین، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص47، خطبه 2  

 وقتی بعد از عثمان انتخاب می شود می فرماید:

«الْآنَ إِذْ رَجَعَ الْحَقُّ إِلَى أَهْلِهِ وَ نُقِلَ إِلَى مُنْتَقَلِه‏»

امر خلافت قبلا از جایگاهش در جای دیگر پریده بود الان به جای خودش برگشت.

نهج البلاغة (للصبحی صالح)؛ نویسنده: شریف الرضى، محمد بن حسین، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص47، خطبه 2

و ده ها مورد است. بعد دارد:

«وَ کَیْفَ تَعْمَهُونَ‏ وَ بَیْنَکُمْ عِتْرَةُ نَبِیِّکُمْ وَ هُمْ أَزِمَّةُ الْحَقِّ وَ أَعْلَامُ الدِّینِ وَ أَلْسِنَةُ الصِّدْقِ»

نهج البلاغة (للصبحی صالح)؛ نویسنده: شریف الرضى، محمد بن حسین، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص120، خطبه 87

«أَیْنَ الَّذِینَ زَعَمُوا أَنَّهُمُ الرَّاسِخُونَ فِی الْعِلْمِ دُونَنَا کَذِباً وَ بَغْیاً عَلَیْنَا»

بعد دارد:

«إِنَّ الْأَئِمَّةَ مِنْ قُرَیْشٍ غُرِسُوا فِی هَذَا الْبَطْنِ مِنْ هَاشِمٍ لَا تَصْلُحُ عَلَى سِوَاهُمْ وَ لَا تَصْلُحُ الْوُلَاةُ مِنْ غَیْرِهِم»‏

نهج البلاغة (للصبحی صالح)؛ نویسنده: شریف الرضى، محمد بن حسین، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص201

این ها اصلا صلاحیت ندارند؛ یعنی به قدری واضح امیر المؤمنین (سلام الله علیه) در نهج البلاغه در حقانیت خلافت خود و بطلان خلافت خلفای قبل خود، سخن فرموده که جایی برای حرف نمی گذارد.

«لَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنِّی أَحَقُّ النَّاسِ بِهَا مِنْ غَیْرِی وَ اللَّهِ لَأُسْلِمَنَّ مَا سَلِمَتْ أُمُورُ الْمُسْلِمِینَ وَ لَمْ یَکُنْ فِیهَا جَوْرٌ إِلَّا عَلَیَّ خَاصَّة»

نهج البلاغة (للصبحی صالح)؛ نویسنده: شریف الرضى، محمد بن حسین، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص102، خطبه 74

«أَمَا وَ اللَّهِ لَقَدْ تَقَمَّصَهَا فُلَانٌ [ابْنُ أَبِی قُحَافَةَ] وَ إِنَّهُ لَیَعْلَمُ أَنَّ مَحَلِّی مِنْهَا مَحَلُّ الْقُطْبِ مِنَ الرَّحَى‏»

نهج البلاغة (للصبحی صالح)؛ نویسنده: شریف الرضى، محمد بن حسین، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص48، خطبه 3

ده ها خطبه دیگر در نهج البلاغه است که بر حقانیت خلافت آن حضرت دلالت می کند.

«لَنَا حَقٌّ فَإِنْ أُعْطِینَاهُ وَ إِلَّا رَکِبْنَا أَعْجَازَ الْإِبِلِ وَ إِنْ طَالَ السُّرَى‏»

نهج البلاغة (للصبحی صالح)؛ نویسنده: شریف الرضى، محمد بن حسین، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص472

«فَیَا عَجَباً وَ مَا لِیَ لَا أَعْجَبُ مِنْ خَطَإِ هَذِهِ الْفِرَقِ عَلَى اخْتِلَافِ حُجَجِهَا فِی دِینِهَا لَا یَقْتَصُّونَ أَثَرَ نَبِیٍّ وَ لَا یَقْتَدُونَ بِعَمَلِ وَصِی‏»

نهج البلاغة (للصبحی صالح)؛ نویسنده: شریف الرضى، محمد بن حسین، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص121، و من خطبة له (علیه السلام) و فیها بیان للأسباب التی تهلک الناس‏

«فَوَاللَّهِ مَا زِلْتُ مَدْفُوعاً عَنْ حَقِّی مُسْتَأْثَراً عَلَیَّ مُنْذُ قَبَضَ اللَّهُ نَبِیَّهُ (صَلَّى اللَّهُ عَلَیْه واله وسلم) ‏»

نهج البلاغة (للصبحی صالح)؛ نویسنده: شریف الرضى، محمد بن حسین، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص53، و من کلام له (علیه السلام) لما أشیر علیه بألا یتبع طلحة و الزبیر و لا یرصد لهما القتال و فیه یبین عن صفته بأنه علیه السلام لا یخدع‏

بعد:

«أَجْمَعُوا عَلَى مُنَازَعَتِی أَمْراً هُوَ لِی‏»

نهج البلاغة (للصبحی صالح)؛ نویسنده: شریف الرضى، محمد بن حسین، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص246، الاستنصار على قریش

الی ما شاء الله نزدیک بیست تا سی تا از این فرمایشات وجود دارد.

«قَدْ أَجْمَعُوا عَلَى حَرْبِی کَإِجْمَاعِهِمْ عَلَى حَرْبِ رَسُولِ اللَّهِ ص قَبْلِی فَجَزَتْ قُرَیْشاً عَنِّی الْجَوَازِی فَقَدْ قَطَعُوا رَحِمِی وَ سَلَبُونِی سُلْطَانَ ابْنِ أُمِّی‏‏»

نهج البلاغة (للصبحی صالح)؛ نویسنده: شریف الرضى، محمد بن حسین، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص 409، نامه 36

به قدری امیر المؤمنین در نهج البلاغه هم در رابطه با خلافت خودش دارد و هم در رابطه با این که از آن ها انتقاد می کند. همان عبارتی که در خطبه 150 است.

«حَتَّى إِذَا قَبَضَ اللَّهُ رَسُولَهُ رَجَعَ قَوْمٌ عَلَى الْأَعْقَابِ وَ ذَهَلُوا فِی السَّکْرَةِ عَلَى سُنَّةٍ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ»

نهج البلاغة (للصبحی صالح)؛ نویسنده: شریف الرضى، محمد بن حسین، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص 209، خطبه 150

دیگر از این واضح تر!

«فَإِنَّ هَذَا الدِّینَ قَدْ کَانَ أَسِیراً فِی أَیْدِی الْأَشْرَار»

نهج البلاغة (للصبحی صالح)؛ نویسنده: شریف الرضى، محمد بن حسین، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص 435، نامه 53

در نامه 53 امیر المؤمنین به مالک اشتر است. این ها چیزی نیست که ما بخواهیم نادیده بگیریم. در بعضی از موارد هم است برای الزام خصم امیر المؤمنین (سلام الله علیه) مثلا به معاویه می نویسد:

«بَایَعَنِی الْقَوْمُ الَّذِینَ بَایَعُوا أَبَا بَکْرٍ وَ عُمَرَ وَ عُثْمَانَ عَلَى مَا بَایَعُوهُم‏»

نهج البلاغة (للصبحی صالح)؛ نویسنده: شریف الرضى، محمد بن حسین، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص366 نامه 6 (و من کتاب له (علیه السلام) إلى معاویة

تعبیرشان این است که خوارزمی می گوید:

« کتب أمیر المؤمنین علی بن أبی طالب علیه السلام قبل نهضته إلى صفین إلى معاویة لأخذ الحجة علیه»

المناقب؛ تألیف: الموفق بن أحمد البکری المکی الحنفی الخوارزمی؛ تحقیق: فضیلة الشیخ مالک المحمودی - مؤسسة سید الشهداء ( ع )، طبع ونشر: مؤسسة النشر الإسلامی، الطبعة: الثانیة، ص 202

از باب الزام خصم امیر المؤمنین مطرح می کند. خیلی جالب است عبارتی که وهابی ها مخصوصا این طیف قرآنیون خذلهم الله تعالی دارند. من دیدم سید مصطفی طباطبایی خبیث ناصبی آمده به این خطبه استدلال کرده که خود علی می گوید اگر خلیفه ای از دنیا رفت مردم باید جمع بشوند خلیفه معین کنند قبل از آن که آن خلیفه قبلی را دفن کرده باشند.

«بَعْدَ مَا یَمُوتُ إِمَامُهُمْ ... أَنْ لَا یَعْمَلُوا عَمَلًا ... قَبْلَ أَنْ یَخْتَارُوا لِأَنْفُسِهِمْ إِمَاماً»

ولی این خبیث ها می آیند اول روایت را می گیرند ذیل روایت را سانسور می کنند! الان شما ببینید:

«وَ الْوَاجِبُ فِی حُکْمِ اللَّهِ وَ حُکْمِ الْإِسْلَامِ عَلَى الْمُسْلِمِینَ بَعْدَ مَا یَمُوتُ إِمَامُهُمْ أَوْ یُقْتَلُ ضَالًّا کَانَ أَوْ مُهْتَدِیاً مَظْلُوماً کَانَ أَوْ ظَالِماً حَلَالَ الدَّمِ أَوْ حَرَامَ الدَّمِ أَنْ لَا یَعْمَلُوا عَمَلًا وَ لَا یُحْدِثُوا حَدَثاً وَ لَا یُقَدِّمُوا یَداً وَ لَا رِجْلًا وَ لَا یَبْدَءُوا بِشَیْ‏ءٍ قَبْلَ أَنْ یَخْتَارُوا لِأَنْفُسِهِمْ إِمَاما»

بعد دارد:

«فَإِنْ کَانَ إِمَامُهُمْ قُتِلَ مَظْلُوماً حَکَمَ لِأَوْلِیَائِهِ بِدَمِهِ وَ إِنْ کَانَ قُتِلَ ظَالِماً نَظَرَ کَیْفَ الْحُکْمُ فِی ذَلِکَ هَذَا أَوَّلُ مَا یَنْبَغِی أَنْ یَفْعَلُوهُ أَنْ یَخْتَارُوا إِمَاماً یَجْمَعُ أَمْرَهُم‏»

بعد حضرت می گوید:

«فَإِنْ کَانَ اللَّهُ جَلَّ اسْمُهُ جَعَلَ الِاخْتِیَارَ إِلَى الْأُمَّة»

دقت کنید خیلی ظریف است. این خبیث ها در شبکه های ماهواره ای هم مرتب قسمت اول را می آورند و قسمت دوم را حذف می کنند. امیر المؤمنین فرمود:

«فَإِنْ کَانَ اللَّهُ جَلَّ اسْمُهُ جَعَلَ الِاخْتِیَارَ إِلَى الْأُمَّة»

اگر خدا انتخاب امام را به امت واگذار کرده:

«وَ هُمُ الَّذِینَ یَخْتَارُونَ وَ یَنْظُرُونَ لِأَنْفُسِهِمْ وَ اخْتِیَارُهُمْ لِأَنْفُسِهِمْ وَ نَظَرُهُمْ لَهَا خَیْرٌ لَهُمْ مِنِ اخْتِیَارِ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ ... وَ إِنْ کَانَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ هُوَ الَّذِی یَخْتَار»

...اگر بنا است امام را خدا انتخاب کند

 «لَهُ الْخِیَرَةَ فَقَدِ اخْتَارَنِی لِلْأُمَّةِ»

خدا من را برای امت انتخاب کرده

«وَ اسْتَخْلَفَنِی عَلَیْهِمْ»

خداوند عالم من را خلیفه برای مردم قرار داده

 «وَ أَمَرَهُمْ بِطَاعَتِی وَ نُصْرَتِی فِی کِتَابِهِ الْمُنْزَلِ وَ سُنَّةِ نَبِیِّهِ (صلی الله علیه واله وسلم)»

کتاب سلیم بن قیس الهلالی، محقق / مصحح: انصارى زنجانى خوئینى، محمد؛ ناشر: الهادى‏؛ ج‏2، ص 752

ببینید امیر المؤمنین خیلی واضح می فرماید: اگر بحث انتخابات است مردم بنا است انتخاب کنند بله جامعه بدون امام نمی شود بماند و اگر بنا است خدا انتخاب کند خدا من را انتخاب کرده و من را امام قرار داده تمام شما موظف هستید از من تبعیت کنید. این خبیث ها ذیلش را نمی آورند.

حتی دیدم که برقعی در کتاب «تضاد مفاتیح با قرآن» ایشان در آن جا می گوید فاضل ارجمند! دوست با ارزش ما! آقای مصطفی طباطبائی! به این روایت استدلال کرده بر این که انتخابات از دیدگاه علی (سلام الله علیه) به عهده مردم است.

من این عبارت را دیدم مبهوت ماندم این چه است؟ با این که کامپیوتر و این ها دست مان است چون فارسی اش را آ‌ورده بود عربی نیاورده بود من شاید حدود 4- 5 ساعت گشتم این فارسی را تبدیل به عربی کردم جستجو کردم. دیدم عبارتی است که سلیم ابن قیس آورده و ذیلش هم این است.

 ولی این آقایان خباثت و دشمنی با اهل بیت علیهم السلام دارند به قول آیت الله سبحانی می گویند: شکی در ناصبی بودن مصطفی طباطبائی ندارم، کاملاً واضح و روشن است که این ها صداقت در گفتار ندارند، صداقت در انتخاب کلام امیر المؤمنین ندارند.

 یک عده ای همج رعاع آن جا پای صحبت های این آقا می روند پای درس تفسیر این آقا مثل گاو و گوسفند هر چه این آقا علیه مکتب تشیع می گوید می گویند حتماً همین طوری است! نسبت به عقائد شیعی شان متزلزل می شوند.

یک نفر در جلسه اش بلند می شود اعتراض می کند طرفدارهایش می ریزند سر و صورتش را می شکنند، یکی از دوستان مان در یکی از همین جلسات همین حرف ها را زد بلند شد گفت شما این حرفی که داری می زنی این اول خطبه است ذیلش این است، ریختند بنده خدا را زدند دستش و پهلویش را شکستند از جلسه بیرون انداختند منطق این ها این است.

 باید این مطالب برای عموم مردم گفته شود تا این ها رسوا بشوند.

پرسش:

محل درسش کجا هست؟

پاسخ:

تهران در منزل خودش درس دارد.

پرسش:

همان جا که نماز جمعه داشت همان است؟

پاسخ:

نماز جمعه داشت نماز جمعه اش را آقای مرتضوی _که خدا ان شاء الله حفظش کند_ به هم زد. الان با 4- 5 نفر در منزلش نماز جمعه می خواند، جلساتش ظاهراً خانه دامادش یا کسی دیگری هست که زیر زمینی هست شب های سه شنبه جلسات دارد و شبکه های کلمه، وصال، من و تو حتی بی بی سی مرتب بحث هایش را پخش می کنند. به قولی از این جا گمان بردند که این آقا چه هست.

 ولی یک مقدار گلایه ام از رفقای خودمان است، جمعیت کفر از پریشانی ماست، ما اگر در فضای مجازی خوب این ها را نقد کنیم و مطالب نادرست شان را مطرح بکنیم دیگر آیا این ها جرأت می کنند که همچنین حرف های باطلی را مطرح کنند؟

من سال 92، سه ساعت و نیم با ایشان مناظره داشتم موضوع مناظره ما هم حضرت مهدی (ارواحنا فداء فداه) بود.

ما هم تلاش کردیم خیلی محترمانه و مؤدبانه با او صحبت کنیم، از او سوال کردم 11 تا دست خط از شما است نسبت به حضرت ولی عصر (ارواحنا فداه) رکیک ترین عبارت را به کار بردی این چه است؟ گفت این ها مال قبل از انقلاب بود !

گفتم آقای طباطبائی ! مرتد ملی، قبل از انقلاب و بعد از انقلاب هم دارد؟! آخرش گفت ما دلیلی بر اینکه امام زمان متولد شده نداریم. من تمام علمای اهل سنت را نزدیک به 160- 170 نفر آوردم گفت این ها را از شیعه نقل کردند.

 گفتم بفرمایید ذهبی، ابن خلّکان دارد کجا دارد از شیعه نقل کرده؟ خودشان دارند نقل می کنند. آیا یک اشاره ای دارد که شیعه نقل کرده؟ !

در آخر گفت تمام ولادت حضرت مهدی بر می گردد به یک خانمی به نام حکیمه خاتون آن هم معلوم نیست ثقه است یا ثقه نیست؟ گفتم  آیا وقتی شما به دنیا آمدی 50 تا مرد آن جا آمده بودند مامانت داشت تو را می زایید آن جا شاهد بودند؟! وقتی یک کسی به دنیا می آید یک قابله ای است و دو سه تا خانم آن جا می آید 10 تا 50 تا مرد آن جا نمی آید.

نزدیک به سه ماه جلساتش را تعطیل کرد گفت من اشتباه کردم با فلانی مناظره کردم، اشتباه دوم من این بود که در رابطه با حضرت مهدی مناظره کردم و این ها دست شان خیلی پر بود، ای کاش در علوم قرآنی مناظره می کردم که این ها دست شان خالی است.

 گفتم مسئله ای نیست ما حاضر هستیم در علوم قرآنی هم بیایید با هم مناظره کنیم.

در هر صورت ...

نمی دانیم چه کار باید کرد! فقط ما باید به این فکر باشیم که فردای قیامت در محکمه عدل الهی کسی که ما را محاکمه می کند شخص آقا ولی عصر (ارواحنا فداه) است و او هم مو را از ماست بیرون می کشد. شما هزار تا غیبت کرده باشید دروغ گفته باشید، (نستجیر بالله) زنا کرده باشید کارهای دیگر کرده باشید خیلی بی پرده بگویم شاید این ها بیایند شفاعت کنند خدا از سر تقصیرات مان بگذرد.

ولی در امر امامت، اگر کوتاهی کرده باشیم بنده که یقین دارم کوچک ترین اغماضی حضرت ولی عصر نخواهد کرد؛ چون امامت ناموس اهل بیت است، نسبت به ناموس شان غیور هستند و خیلی در این زمینه حساسیت به خرج می دهند.

آغاز بحث...

یکی از مسائلی که خیلی جالب است که این آقایان می گویند خروج در برابر حاکم ظالم خلاف شرع است.

«وَسَیَقُومُ فِیهِمْ رِجَالٌ»

بعد از من، ائمه ای می آیند، قلوب آنان  قلوب شیاطین است که در قالب بدن انسان است.

«قُلُوبُهُمْ قُلُوبُ الشَّیَاطِینِ فی جُثْمَانِ إِنْسٍ»

شما وظیفه تان تبعیت است.

«وَإِنْ ضُرِبَ ظَهْرُکَ وَأُخِذَ مَالُکَ فَاسْمَعْ وَأَطِعْ»

صحیح مسلم؛ اسم المؤلف: مسلم بن الحجاج أبو الحسین القشیری النیسابوری الوفاة: 261، دار النشر: دار إحیاء التراث العربی - بیروت، تحقیق: محمد فؤاد عبد الباقی، ج3، ص1476، ح1847

یا تعبیری که دارند:

«وإن أمرک بأمر ینقص دینک»

اگر حاکم دین تو را هم به خطر انداخت.

 چه کار کن؟

«فقل طاعة منی دمی دون دینی ولا تفارق الجماعة»

السنن الواردة فی الفتن وغوائلها والساعة وأشراطها؛ اسم المؤلف: أبو عمرو عثمان بن سعید المقرئ الدانی الوفاة: 444، دار النشر: دار العاصمة - الریاض - 1416، الطبعة: الأولى، تحقیق: د. ضاء الله بن محمد إدریس المبارکفوری، ج2، ص402- 403، ح143

از آن طرف تعابیری دارند هم شیعه نقل کرده هم سنی نقل کرده خیلی جالب است عزیزان داشته باشند از نکات خیلی ظریف است. یعنی از آن هایی است که جزء مطالب ضربه فنی است که می آید تمام بساط این ها را به باد می دهد.

 مرحوم شیخ مفید کتابی به نام «الکافِئَه فی ابطال التوبةِ الخاطئَة» دارد.

«قال رجل لعائشة یا أم المؤمنین لم خرجت على علی»

چرا در برابر علی خروج کردی قیام کردی؟

این ها در جامعه شنیده بودند که برابر حاکم ولو ظالم هم باشد کسی حق قیام ندارد. ببینید این خانم چه فرمایشی دارد؟

«قالت له أبوک لم تزوج بأمک»

پدرت چرا با مادرت ازدواج کرد؟

 استدلال را ببینید ! چقدر سست و بی ربط است! می گوید چرا پدرت با مادرت ازدواج کرد؟ !

« قدرا لله عز و جل»

تقدیر الهی این بوده است.

همان طوری که پدرت با مادرت ازدواج کرد مقدر الهی بود که باید با مادرت ازدواج کند من هم خدا مقدر کرده بود در برابر علی قیام بکنم ! یعنی واقعاً آدم نمی داند این جا چه بگوید؟ روایت بعدی از فضیل ابن مرزوق است و روایتش هم صد در صد صحیح است

«کانت عائشة إذا سئلت عن خروجها على أمیر المؤمنین قالت کان شی‏ء قدره الله علی‏»

خدا این را مقدر کرده بود.

نام کتاب: الکافئة فی إبطال توبة الخاطئة؛ نویسنده: مفید، محمد بن محمد (تاریخ وفات مؤلف: 413 ق‏)، محقق / مصحح: زمانى نژاد، ناشر: کنگره شیخ مفید، قم‏:1413 ق 1372 ش‏، ص39

مثل خیاّم نیشابوری می گوید:

 می خوردن من حق ز ازل می دانست/ گر می نخورم علم خدا جهل بود!

 اگر این هست دیگر تمام احکام به هم می ریزد اوامر و نواهی همه چیز به هم می ریزد

مرحوم مجلسی در کتاب «بحار الانوار» هم همین تعبیر را دارد:

«قَالَ رَجُلٌ لِعَائِشَةَ یَا أُمَّ الْمُؤْمِنِینَ لِمَ خَرَجْتِ عَلَى عَلِیٍّ قَالَتْ لَهُ أَبُوکَ لِمَ تَزَوَّجَ بِأُمِّکَ قَدَراً لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ.»

بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بیروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحیاء التراث العربی، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج32، ص276

(منابع) اهل سنت را ببینید. انساب الأشراف بلاذری متوفای 279 یعنی معاصر امام هادی، امام عسکری (سلام الله علیهما) بوده در زمان غیبت صغریٰ هم بوده کلینی را هم درک کرده در جلد 3 با تحقیق دو تا از شخصیت های برجسته اهل سنت دکتر سهیل زکّار، دکتر ریاض زرکلی.

«عن جمیع بن عمیر قال: قیل لعائشة: أخرجت على علی؟»

بر علی خروج کردی؟

 

 «فقالت والله لوددت أنی افتدیت ذلک المسیر بما عرض من شیء»

ای کاش من در مسیر نابود می شدم و به بصره نمی رسیدم و این اتفاق نمی افتاد

«ولکنه قدر»

ولی چه کار کنم تقدیر الهی این بود !

أنساب الأشراف؛ اسم المؤلف: أحمد بن یحیى بن جابر البلاذری (المتوفى : 279هـ) الوفاة: 279، دار النشر:، ج1، ص316

تقدیر الهی این نبود که من در وسط بیافتم و بمیرم و به بصره نرسم و این قضایا برای من پیش نیاید. «المحاسن والمساوی» مال بیهقی است البته بیهقی مشهور نیست این قبل از آن بیهقی مشهور بود.

«روی عن عائشة، أنها دخلت على أم سلمة بعد رجوعها من وقعة الجمل وقد کانت أم سلمة حلفت أن لا تکلمها أبداً من أجل مسیرها إلى محاربة علیّ بن أبی طالب»

ام سلمه قسم خورده بود که هرگز با عایشه به خاطر جنگ با علی حرف نزند.

«فقالت عائشة: السلام علیک یا أم المؤمنین فقالت»

ام سلمه گفت:

«یا حائط»

ای دیوار

«ألم أنهک ؟ ألم أقل لک؟ قالت عائشة: فإنی أستغفر الله وأتوب إلیه. کلمینی یا أمر المؤمنین قالت»

دوباره ام سلمه گفت:

« یا حائط ألم أقل لک؟ ألم أنهک؟ فلم تکلمها حتى ماتت»

ام سلمه تا آخر عمر با عایشه جمله ای حرف نزد.

«وقامت عائشة وهی تبکی وتقول: وا أسفاه على ما فرط منی»

بعد:

«قیل: وسئلت عائشة عن أمیر المؤمنین علیّ بن أبی طالب، رضی الله عنه، فقالت: وما عسیت أن أقول فیه»

...درباره علی چه بگویم؟

«وهو أحب الناس إلى رسول الله، صلى الله علیه وسلم لقد رأیت رسول الله، صلى الله علیه وسلم، قد جمع شملته على علیّ وفاطمة والحسن والحسین»

عبایش را برای این 4 بزرگوار پهن کرد .

«وقال: هؤلاء أهل بیتی اللهم أذهب عنهم الرجس وطهرهم تطهیراً. قیل لها: فکیف سرت إلیه؟»

این همه می گویی آیه تطهیر درباره علی و زهرا و حسنین وارد شده چطور (به جنگ حضرت علی) رفتی؟

«قالت: أنا نادمة وکان ذلک قدراً مقدوراً»

تقدیر الهی این بود ! من نتوانستم جلوی تقدیر الهی را بگیرم.

المحاسن والمساوئ؛ اسم المؤلف: إبراهیم بن محمد البیهقی الوفاة: بعد 320هـ، دار النشر: دار الکتب العلمیة  - بیروت/ لبنان - 1420هـ - 1999م، الطبعة: الأولى، تحقیق: عدنان علی، ج1، ص222 و 223

اگر این باشد تمام کسانی که دارند گناه می کنند می گویند: تقدیر الهی بود گناه کنیم! شمر هم می گوید مقدر این بود که من امام حسین را بکشم من می خواستم نکشم، یزید هم می گوید من نمی خواستم امام حسین را بکشم، ولی تقدیر الهی این بود !

آیا واقعاً این توجیه قابل قبول است؟

 یا آن هایی که عثمان را کشتند این همه فحش می دهند اراذل، اوباش، چه و چه ... آن ها هم می گویند این تقدیر الهی بود که ما برویم عثمان را بکشیم !

ابو لؤلؤ هم بگوید من نمی خواستم عمر را ترور کنم «وکان ذلک قدراً مقدوراً»؛ آیا از ما این را می پذیرید؟ ! یک بام و دو هوا نمی شود حرف زد، انسان باید یک حرفی بزند که مرغ پخته به ریش او نخندد!

پرسش:

در مورد ابوبکر هم در کتاب های اهل سنت اشاره به کشته شدنش شده یا نه؟

پاسخ:

آقایان می گویند کشته شده و صراحت هم دارند که ابوبکر:

 «قُتلَ مسموماً»

اهل سنت اتفاق نظر دارند این که چه کسی مسمومش کرده این در پرده پنهان است ان شاء الله حضرت ولی عصر آمد پرده را بالا می زند.

در لسان المیزان ابن حجر عسقلانی، در جلد 5 باز ایشان هم همین را دارد:

«من کان أحب إلى رسول الله صلى الله علیه وسلم قالت علی بن أبی طالب»

محبوب ترین فرد نسبت به پیغمبر چه کسی است؟ گفتند علی!

«قلت أیش کان سبب خروجک الیه»

«إیش» یعنی چرا؟ علت این که خروج کردی چه است؟

«قالت لم تزوج أبوک أمک»؟!

چرا مادرت با پدرت ازدواج کرد؟

«قلت ذاک من قدر الله قالت وذاک من قدر الله»

لسان المیزان؛ اسم المؤلف: أحمد بن علی بن حجر أبو الفضل العسقلانی الشافعی الوفاة: 852، دار النشر: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات - بیروت - 1406 - 1986، الطبعة: الثالثة، تحقیق: دائرة المعرف النظامیة – الهند، ج5، ص154

اگر خودم این روایت ها را با چشمم ندیده بودم اگر به من می گفتند می گفتم این دروغ است؛ یعنی به قدری بی مغز است کسی که که الفبای اسلام را فهمیده باشد، یا یک جو عقل و وجدان داشته باشد همچنین حرفی نمی زند.

 اگر بنا بر این باشد تمام آیات امر و نهی الهی را باید دور بریزیم تمام کسانی که گناه می کنند می گویند:

«وکان ذلک قدراً مقدوراً»

المحاسن والمساوئ؛ اسم المؤلف: إبراهیم بن محمد البیهقی الوفاة: بعد 320هـ، دار النشر: دار الکتب العلمیة  - بیروت/ لبنان - 1420هـ - 1999م، الطبعة: الأولى، تحقیق: عدنان علی، ج1، ص222 و 223

این که گویی این کنم یا آن کنم/ این دلیل اختیار است این صنم!

 الان خدای عالم درست است «لا حول ولا قوة الا بالله» لاشک ولا ریب فیه ولی به تعبیر شهید مطهری خدای عالم با آن که همه چیز دست اوست

«لا مؤثر فی الوجود إلّا الله»

آمده برای ما به اندازه یک نقطه سر سوزن اختیار داده تا فردای قیامت صالحین از طالحین جدا بشوند یک ذره اختیار به ما داده ولی از آن اختیار، اگر حُسن استفاده کردیم:

(لَنَهْدِینَّهُمْ سُبُلَنَا)

قطعا به راه‌های خود، هدایتشان خواهیم کرد.

سوره عنکبوت (29): آیه 69

سوء استفاده کردیم:

(إِنَّ اللَّهَ یضِلُّ مَنْ یشَاءُ)

«خداوند هر کس را بخواهد گمراه می کند.

سوره رعد (13): آیه 27

(أُولَئِکَ الَّذِینَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ وَأُولَئِکَ هُمُ الْغَافِلُونَ)

آنها کسانی هستند که (بر اثر فزونی گناه،) خدا بر قلب و گوش و چشمان شان مهر نهاده؛ (به همین دلیل نمی ‌فهمند،) و غافلان واقعی همانها هستند!

سوره نحل (16):‌ آیه 108

یعنی ابتدای امر:

(إِنَّا هَدَینَاهُ السَّبِیلَ إِمَّا شَاکِرًا وَإِمَّا کَفُورًا)

ما راه را به او نشان دادیم، خواه شاکر باشد (و پذیرا گردد) یا ناسپاس!

سوره انسان (76): ‌آیه 3

یک سر سوزن خدا به ما اختیار داده گمراه هم که می شویم این گمراهی به امر الهی است. با توجه به انتخاب سوءمان آمدیم این راه را انتخاب کردیم، اگر چنان چه رفتیم به مراحل بالا رسیدیم این هم به اختیار خودمان بوده است.

 لذا ما باید روی این قضایا خیلی دقت کنیم، در کتاب های اهل سنت تناقضات زیادی وجود دارد، مخصوصاً‌ در صحیح بخاری و صحیح مسلم من از دوستانی که دارند رساله سطح 3 یا سطح 4 می نویسند یک خواهشی دارم یکی از موضوعاتی که کم کار شده تناقضات صحیحین است. یعنی من ندیدم کسی در این زمینه کار کرده باشد.

ما دیگر صحاح سته را کار نداریم خود باید صحیحین را کسی از اول تا آخر به خوبی و با دقت مطالعه کند مثل کلاس اول دبستان تمام تناقضاتی که در این صحیحین است در بیاورد، اگر از دوستان کسی کار کرده به ما خبر بدهند که خیلی ضروری است، یعنی باید روی این صحیحین هر چه بتوانیم مانور بدهیم

«لن تعرف الحق حتی تعرف الباطل؛ تعرف الاشیاء باضدادها»

ما تا معاویه را خوب نشناسیم، نمی توانیم درباره علی سخن بگوییم. یزید را خوب نشناسیم در رابطه با امام حسین نمی توانیم قضاوت کنیم باید این دو تا کنار هم باشد.

(هَلْ یسْتَوِی الَّذِینَ یعْلَمُونَ وَالَّذِینَ لَا یعْلَمُونَ)

آیا کسانی که می‌دانند با کسانی که نمی‌دانند یکسانند؟!

سوره زمر (39): آیه 9

کلمه (هَلْ یسْتَوِی) در قرآن چند جا تکرار شده می گوید بیایید مقایسه کنید. در این بحث ها آقایان دقت کنند.

والسلام علیکم ورحمة الله وبرکاته



Share
* نام:
* پست الکترونیکی:
* متن نظر :
  

آخرین مطالب